Jezus volgen

Over de Bijbel lezen, tweedehands christenen en gehoorzaamheid


Een discpel van Jezus, leest de Bijbel
In het NT is Jezus heel duidelijk: Een discipel van Hem, leest de Bijbel. Jezus zei:

'Wanneer jullie in mijn Woord blijven,
zo zijn jullie werkelijk mijn discipelen.'
(Joh. 8:31)

Een discipel van Jezus, leest de Bijbel.

Als ik dan telkens weer hoor - en dat weten en herkennen jullie waarschijnlijk zelf allemaal ook wel - hoe weinig er in de Bijbel wordt gelezen, vraag ik me altijd af hoeveel discipelen Jezus in Nederland heeft. Ik geloof dat er heel veel mensen en jongeren zijn die Jezus willen volgen, maar ik vraag me soms wel af: hoeveel mensen volgen Hem ook?

Een discipel is iemand die Jezus navolgt.
Jezus navolgen kan alleen door te doen wat Hij je zegt.
Je bent een volgeling van iemand, als je naar diens woorden luistert,
het er mee eens bent, als je een aanhanger van zijn ideeen bent,
als je leeft volgens zijn mening en zijn moraal.
Je bent dan echt een volgeling van iemand.

Maar hoe kun je nou zeggen een navolgeling van Jezus te zijn, als je Hem nooit hoort spreken? Hoe weet je dan wat zijn ideeen zijn? Hoe kun je dan zijn mening aanhangen?
Hoe kun je dan zeggen te leven hoe Hij het wil? Wie zegt dat Jezus dat zus of zo wil? Mensen kunnen wel zoveel zeggen. Hoe weet je dat Jezus dat wil en dat het Jezus is die je navolgt?

Pas als je Jezus hoort, naar Hem luistert, dan kun je Hem navolgen.
Da's toch niet meer dan logisch.
Als Jezus nooit tot je spreekt, kan je Hem toch moeilijk navolgen.

Dan kun je je gelijk afvragen wat het dan wel is wat je navolgt.

Mogelijk ben je een volgeling van wat je hebt geleerd over Jezus;
mogelijk volg je na wat de dominee vertelt over Jezus;
mogelijk volg je na wat de meest recente ideeën omtrent Jezus zijn,
of wat de nieuwste boeken bij de Christelijke boekhandel te zeggen hebben omtrent Jezus.
Waarschijnlijk ben je in ieder geval een volgeling van je eigen ideeën over Jezus
Je volgt vanalles na wat er over Jezus gezegd en gedacht wordt,
maar Jezus zelf volg je uiteindelijk niet na.

Ik denk soms wel eens dat sommige dominees en auteurs van populaire christelijke boeken heel wat meer discipelen hebben dan Jezus zelf.

Gelukkig zitten daar veel goede dominees en schrijvers tussen, die je op de juiste weg wijzen en alleen maar willen dat jijzelf uiteindelijk Jezus ontmoet en Hem navolgt. Maar uiteindelijk kunnen zij slechts wegwijzers, borden aan de rand van de weg waarop Jezus loopt. Uiteindelijk moet jij die weg achter Jezus gaan. En om zeker ervan te zijn dat je Hem volgt, kun je maar beter naar Zijn stem luisteren.

Tweedehands christenen
Laatst sprak ik iemand die het had over ons 'tweedehands Christendom'. 'De christenen van tegenwoordig zijn 'tweedehands' christenen', zo zei hij:

Tweedehands christenen:
Ze hebben heel veel over Jezus gehoord,
ze geloven ook in alles wat ze over Jezus hebben gehoord,
maar ze hebben Jezus zelf nog nooit ontmoet

Eigenlijk zijn het aanhangers van een hedendaagse charismatische en inspirerende stroming, maar niet van Jezus zelf

Ze hebben vanalles over het kruis gehoord, hebben daar ook ja en amen op gezegd
maar ze zijn nog nooit zelf aan de voet van het kruis geweest.

Ze geloven alles wat er over Jezus wordt gezegd en ze volgen na wat iedereen over Jezus zegt, maar uiteindelijk hebben ze Jezus zelf nog nooit ontmoet en Zijn stem nog nooit gehoord.

De gedachte liet me niet los.
Ik denk dat velen van ons het ook wel kunnen herkennen.
Ik in ieder geval wel.
Ik merk het telkens weer.
Er zit zo'n verschil in praten over Jezus of praten met Jezus.
Tussen vanalles horen over Hem, of luisteren naar Hem.
Gewoon bidden om met Jezus te praten.
En bijbellezen om naar Hem te luisteren, zodat ik Hem ook kan navolgen.

Dat is waar Johannes het over heeft met 'in het woord' blijven.

Je luistert niet naar het woord
Je neemt niet soms de tijd voor het woord
Maar je leeft in het woord.
Je omgeeft je ermee van voren, van achteren, van onderen, van boven
Je zwemt erin.

Je zwemt in het Woord van God
Niet alleen door de woorden van Jezus te lezen uit de Bijbel
Maar ze ook te doen.
Je kan niet de hele dag de Bijbel lezen,
maar kan wel de hele dag i­n Zijn Woord blijven door het uit te leven, door het te doen.

Je kunt niet in een zwembad springen zonder vervolgens ook te moeten zwemmen.
Je kunt niet in de Bijbel duiken zonder er vervolgens ook naar te leven.
Als je niet zwemt, verdrink je in het water waar je zojuist in bent gesprongen.
Als je niet leeft naar wat je leest, dan is wat je leest in de Bijbel een vernietigend oordeel over je leven. Dan lees je een gebod van God, en dan moet je tot je schaamte telkens weer bekennen dat jij het niet doet.

'God spreke niet...'
Misschien is dat ook wel een reden dat we zo weinig Bijbel lezen. We zijn bang vor de waarheid die er komen gaat en dus negeren we God liever. 

Eerst was ik verbaasd over de reactie van de Israelieten in Exodus. Maar misschien is het wel heel begrijpelijk. God spreekt rechtstreeks tot het hele volk. Ik word al jaloers bij de gedachte eraan Gods stem zo rechtstreeks te horen. Maar als God de 10 geboden heeft gegeven in Exodus 20, dan zien we dat het volk reageert:

En het volk zei tot Mozes:
Spreekt gij met ons, dan zullen wij horen;
maar God spreke niet met ons, opdat wij niet sterven.
(Ex. 20:19)

'Spreekt gij met ons... maar God spreke ni­et met ons.'

Oswald Chambers zegt daar het volgende over:

'Wij geven er vaak de voorkeur aan alleen maar naar Gods dienaren te luisteren. Daarmee laten we zien hoe weinig wij God zelf liefhebben. Wij houden ervan naar persoonlijke getuigenissen te luisteren, maar wij willen niet dat God zelf tot ons zal spreken.

Waarom zijn wij er zo doodsbang voor dat God tot ons zal spreken? Omdat we weten dat als God spreekt, wij of zijn wil moeten doen, of Hem moeten vertellen dat wij Hem niet gehoorzamen willen.

Als wij slechts de stem van de dienaar horen, voelen wij dat gebodskarakter van de gehoorzaamheid niet. We zeggen dan: 'Nu ja, zo denkt u erover, al ontken ik niet dat het heel goed Gods waarheid kan zijn.''

En zo negeren we God. We negeren wat Hij ons telkens probeert te zeggen. En dat betekent, en ik zeg het tot onze en vooral ook mijn eigen schaamte, dat we Hem eigenlijk te weinig liefhebben. Hoe kan je iemand negeren die je innig liefhebt? 

Oswald Chambers vraagt:

'Blijf je God vernederen door Hem te negeren, terwijl Hij je voordurend liefdevol behandeld al een kind? Wanneer je wel naar Hem luistert, dan ben jijzelf degene die vernederd wordt: 'Heer, waarom was ik zo dom en koppig?' Zo gaat het altijd als wij weer naar God gaan luisteren. De ware vreugde om Hem te horen wordt dan getemperd door de schaamte dat het zolang heeft geduurd voordat wij naar Hem wilden luisteren.'

Een paar pittige woorden die ons aan het denken en aan het lezen zouden moeten zetten.