Consuminderen

'Is er niets meer dan passief consumeren, 't brengt je niet waar je naar zoekt' zingt Gerald Troost. Oplossing? Consuminderen. Een modern begrip dat tegenwoordig overal in christelijke kringen geroepen wordt.

Het probleem erachter is echter heel wat ouder: Reeds op de eerste pagina's van de bijbel lezen we dat Adam en Eva er al moeite mee hadden. Consuminderen? Daar hadden ze toen nog nooit van gehoord. Ik mag van alle boompjes eten behalve eentje? Nou, dan wil ik toch juist ook die ene...Het was Noach ook vreemd om wat wijn te consuminderen. Israel tijdens de woestijnreis had ook weinig op met consuminderen: dagelijks kregen ze manna van God. Voldoende? Ja voldoende manna, maar vlees was nog beter geweest...Salomo had aan 1 vrouw ook niet bepaald voldoende en Judas zag de 30 zilverlingen al in zijn buidel glinsteren.
Het probleem is al zo oud als de wereld zelf.

De oplossing overigens ook. Reeds in bijbel lezen we dat God tegenover onze drang naar meer zet: 'Mijn genade is u genoeg'. Een cultuur van het 'genoeg', van voldoende hebben. Dat is waar consuminderen op doelt. En Gods genade is ook echt genoeg! Meer dan een klein mannetje met een paar steentjes is dan niet nodig om de grootste vijand te verslaan. Wat brood en vis is dan voldoende voor meer dan 5000 man.

Gods genade is voor ons niet alleen genoeg, er is ook genoeg van. God schenkt het ons overvloedig. God heeft nog nooit van 'consuminderen' gehoord: In de cultuur van het genoeg schenkt Hij zijn genade niet met mate!

En van die genade kan je toch geen genoeg krijgen...

Ilonka Terlouw, Kernkatern 'Consuminderen', Huizen, 9 december 2005