Jezelf weggeven

Overal om mij heen hoor ik het. Die oproep, om jezelf niet te vergeten. Die telkens terugkerende vraag en waarschuwing, om ook voldoende tijd voor jezelf te nemen. Niet altijd maar bezig te zijn, maar soms ook eens de tijd te nemen om te genieten, te leven

Maar ik, ik snap er niets van. Leven is geven. Pas wanneer je zult geven, alles zult geven ontstaat daar iets, iets bijzonders, iets anders, waarvan wij mogen proeven in een wereld vol dood en duisternis: Leven

....een wereld vol duisternis en dood, waarin Christus neerdaalde, en gaf, alles gaf, zichzelf gaf. Dat Hij zichzelf geheel gaf, dat bracht leven tot stand. Die genade die ik bij het kruis
ontmoet, vraagt mij niet om mijzelf lief te hebben. Die genade vraagt mij niet om tijd voor mezelf te nemen. Die genade vraagt mij alles te geven, en niets achter te houden. Die genade vraagt mij niet om enkele uren te geven. Die genade vraagt mij niet om mijn gaven voor Hem in te zetten, maar maakt dat ik mijzelf geheel en al geef. Het is een levend offer te zijn, waarin ik al minder word en Hij al meer.

Dat is een genade die me alles kost, waarin er van mij niks overblijft. Maar dat is dan ook genade, onuitsprekelijk heerlijke genade: dat ik in het geven eindelijk mezelf even achter me kan laten. Zo schept die genade een ruimte en vrijheid in mijn leven die er voorheen niet was. Ze maakt me los van de gesloten wereld waarin ik leef, zo bepaalt door mezelf. Dat het mogelijk is, mezelf soms even te vergeten, terwijl ik mezelf zo belangrijk vind; mezelf niet centraal te stellen, terwijl ik als mens zo ik-gericht bent; een ander te mogen liefhebben, terwijl ik vervult bent van eigenliefde; een ander te mogen zien, in mijn wereldje waarin alles om mezelf draait.

En ik? Ik kan niet anders. Telkens weer ontmoet ik een werkelijkheid, groter en omvattender dan mijn eigen verlangens en behoeften, die zich aan mij blijft opdringen. Die mij vraagt, die mij dwingt, mij niet anders overlaat dan alles te geven. Mezelf te geven. Die mij leert dat een mens nooit te weinig om zichzelf zal denken en nooit teveel voor een ander kan doen.

Zo zal ik blijven geven, op zoek blijven naar wat ik voor anderen kan doen, zal ik dag en nacht blijven werken, zal ik nooit genoeg geven. Zo zal ik altijd wat te doen hebben,
maar nooit druk zijn. Zo zal ik eraan onderdoor gaan, en toch zal het me nooit teveel zijn. Want niet ik leef, maar Christus in mij - en Hij wordt nooit moe of mat.

Zo te geven is leven.

Ik geniet en ik leef.

Ilonka

  • CV

    Ilonka Terlouw
    06-40280775
    ilonka_terlouw@hotmail.com

    Woonadres:
    Opperweg 9
    1276 AM HUIZEN

    Werk:

    Promovenda Praktische Theologie | Gepromoveerd op 15 januari 2015
    Aan de Protestantse Theologische Universiteit Onderzoeksvraag: Wat is de betekenis van het hebben van een persoonlijke relatie met Jezus in het dagelijks leven?


    Voorganger PKN
    Sinds 2004 ga ik 's zondags voor in een breed scala aan gemeentes. Zie de agenda


    Spreken / Workshops
    In juni 2010 schreef ik samen met Tiemen Westerduin het boekje Geloven in Seks. Ik geef graag workshops aan jongeren en ouderen over seksualiteit en relaties. Maar ook voor allerhande andere onderwerpen kun je me vragen.