Handelingen 2:42, Wat is trouw?

Gebedsweek 2011: Trouw & toegewijd

Trouw was het kenmerk van de eerste gemeente:
Ze waren trouw aan het onderricht van de apostelen, aan de gemeenschap, in het breken van het brood en de gebeden. (Handelingen 2:42)

Wat is trouw? Dat lijkt me geen onbelangrijke vraag. Trouw is namelijk niet alleen het thema van deze gebedsweek. Trouw is niet alleen het kenmerk van de eerste gemeente. Trouw is boven alles het belangrijkste kenmerk van wie onze God is.

We hebben allemaal wel een idee van wat trouw is. Tegelijk is het niet altijd eenvoudig onder woorden te brengen wat trouw is en wat het betekent. Vorig jaar liep ik precies tegen deze vraag aan.

Ik schreef samen met Tiemen Westerduin een boek voor jongeren over relaties en seksualiteit. Daarin schrijven we ook over de betekenis van het huwelijk. Als je trouwt, beloof je elkaar trouw. Maar wat is daar nu zo bijzonder aan? Als je toch al van elkaar houdt, wat voegt die belofte van trouw daar dan nog aan toe?

Het voegt aan onze liefde twee dingen toe: het maakt de liefde onvoorwaardelijk en onverbrekelijk. Onze eigen liefde groeit moeiteloos wanneer je de ander aantrekkelijk en leuk vindt. Trouw gaat verder. Als je iemand trouw belooft, zeg je: 'Zelfs als er momenten komen dat ik je niet meer leuk vind en je minder aantrekkelijk vind, dan nog kies ik voor je'.

Eigenlijk is trouw een hele bijzondere vorm van liefde. Het is niet eigen aan onze liefde. Wij kunnen elkaar slechts trouw beloven. Het is wel eigen aan Gods liefde. Zo zou ik het u vanavond willen meegeven: Trouw is Gods vorm van liefde. Gods liefde laat namelijk nooit los. Zelfs al is er in jouw gedrag niets, waar God van zou kunnen houden, dan nog houdt God van je en aanvaardt Hij je.

Gods manier van liefhebben, is anders dan de onze. Zijn liefde voor mensen noemen we 'trouw'. Trouw is Gods blijvende liefde voor ieder mens.

Déze trouw is het kenmerk van de eerste gemeente. Met pinksteren was Góds liefde namelijk in hun hart komen komen. Zo konden zij blijvende liefde voor elkaar hebben. Zonder die liefde van God, was het vast anders gelopen.

Denk er maar eens over na: de eerste gemeente begon met 120 mensen. Het was een fijne kleine gemeenschap. De gemeente liefhebben was redelijk eenvoudig, want het was een gezellige intieme gemeenschap, waar je je al snel thuis voelde. Toen daar 3000 mensen aan toe werden gevoegd op de eerste pinksterdag, veranderde er heel wat in die gemeente. Dat zal niet iedereen goed bevallen zijn. Je passie voor de kerk, kan dan zomaar weer afnemen. Alleen doordat Góds trouw in hun hart van deze gelovigen was uitgestort, bleven zij ook trouw aan elkaar.

Dát is volgens mij nou kerk-zijn. Kerk-zijn heeft niet te maken met het oprichten van een of andere organisatie, waar je lid van kan worden en die je volgens de opdracht meegeeft om elkaar lief te hebben. Kerk-zijn begint nou juist bij de liefde. God vervult je met Zijn liefde. Die liefde is een trouwe, onverbrekelijke liefde voor mensen. En zo vormt zich vanzelfsprekend een héchte gemeenschap. De gemeente wordt gevormd door mensen die elkaar blijvend liefhebben.

Maar als dit de kern van kerk-zijn is. Dan roept dat bij mij ook vragen op. Gods trouw betekent, dat wij altijd op hem kunnen terugvallen. Je zult nooit in de kou staan. Maar hoe zit dat dan met ons en onze kerk? Zijn wij als kerk werkelijk vol van deze trouw? Van deze goddelijke liefde? Zijn wij een gemeenschap waar mensen op kunnen terugvallen? Zijn wij een gemeenschap, die mensen nooit in de kou laten staan?

19 januari 2011 

  • Agenda

    eerstvolgende preekbeurten 2015:

    5 april
    Apeldoorn De Fontein

    12 april
    Boskoop De Stek

    19 april
    Baambrugge

    26 april
    Goede Herderkerk Huizen

    3 mei
    Ter Aar

    10 mei
    Vuren

    17 mei
    Bevestigingsdienst Tollebeek

    24 mei (Pinksteren)
    Intrededienst Tollebeek

    31 mei
    Nieuw Vennep

    7 mei
    Tollebeek
    Bevestiging Ambtsdragers

    14 mei
    Tollebeek
    Heilige Avondmaal

    Meer agenda